Ostatnia aktualizacja: 2 kwietnia 2005
Opracował: Greg K1ler
Zapraszamy do lektury nowego cyklu wywiadów z gwiazdami polskiej fantastyki. Zgodziły się one szczerze odpowiedzieć na kilka pytań. Sondaż złożony z trzynastu zagadnień przygotowanych po to, by jak najlepiej wczuć się w literacki klimat. Poznać autora od strony, której On sam się, być może, nawet trochę wstydzi. Pytam o wzorce, porażki, ale głównie o przyszłość. Tak ogólną, jak i prywatną. Tylko dla portalu gildia.pl.
Wywiadowca:
Grzegorz Musiał - Greg K1ler, rocznik 1982, studiuje robotykę i fizykę komputerową na AGH w Krakowie. Agresywna reklama periodyku "Fahrenheit", koordynator Gildii Nauki Popularnej, popularyzator fantastycznej prozy, uczestnik wielu konwentów. Zapalony fan informatyki stosowanej, znajomość technik internetowych i języków programowania, a także programów graficznych i DTP. (www: www.gregk1ler.prv.pl)
Uwaga: O wywiadach zamieszczonych w cyklu "Fantastyczny kwestionariusz" możecie podyskutować na tej stronie naszego forum.
Osoby, które odpowiedziały już na pytania z Fantastycznego Kwestionariusza:
Andrzej urodził się 20 marca 1974, nagabywany o miejsce urodzenia udziela odpowiedzi wykrętnych. Prawdopodobnie ten wiekopomny fakt miał miejsce w Warszawie, jednak pisarz z miastem tym nie czuje się w żaden sposób związany. Korzenie jego tkwią w Wojsławicach, w woj. Chełmskim. W swojej prozie często odwołuje się to tamtejszego folkloru i lokalnego kolorytu nieznacznie go wypaczając, w miejscach, w których wymaga tego dobro utworów.
Na skutek opublikowanego ostatnio cyklu opowiadań o losach Jakuba Wędrowycza odwiedza rodzinną wieś nocami, zazwyczaj w przebraniu i z doklejoną brodą. Za jego schwytanie grupa miejscowych, bywalców gospody, obrażona wiernym i bezkompromisowym opisem rzeczywistości, wyznaczyła nagrodę w postaci dziesięciu litrów znakomitego gorzelnianego spirytusu (produkcji ukraińskiej, z przemytu).
[za:] pilipiuk.valkiria.net
Urodził się w 1958 roku. Zodiakalny Wodnik, co wprawdzie nie ma żadnego znaczenia, ale zawsze się to pisze. Przez prawie całe życie informatyk, poza kilkuletnim epizodem w latach osiemdziesiątych, kiedy z ogólnie znanych powodów musiał zająć się uczciwą pracą spawacza. Obecnie pisarz i publicysta. Niedawno opuścił Warszawę, w której przeżył czterdzieści lat i przeniósł się na prowincję, gdzie mieszka z żoną, synem, trzema dwoma (jednemu się zdechło było) psami i wciąż powiększająca się liczbą kotów. Miasto odwiedza rzadko i niechętnie, na miejscu mając to, co lubi najbardziej, czyli las i rzekę. Literackie fascynacje to przede wszystkim fantastyka i fantasy, ze współczesnych Lem i Sapkowski. Z autorów zagranicznych - Bułhakow, Heller, bracia Strugaccy. Na wymienianie innych, nie mniej ważnych nie starczyłoby miejsca. Publikował na łamach Science Fiction (cykl felietonów w 2002-im roku), Fantasy i SFery oraz w zinach internetowych "Esensja", "Fantazin", "Srebrny Glob" i "Fahrenheit". Obecnie związany z Agencją Wydawniczą RUNA i magazynem Science Fiction.
Poza pisaniem zajmuje się, wspólnie z Firmą Księgarską CENTAUR prowadzeniem księgarni internetowej fantastyka.now.pl, oraz projektowaniem i utrzymaniem serwisów www, w technologiach php i MySQL.
[za:] pacynski.now.pl
Urodził się 8 października 1971 roku w Warszawie. Jest niedokończonym architektem. Po trzech latach przerwał studia na Politechnice Warszawskiej, by założyć własną firmę - agencję reklamową. Jest w niej dyrektorem kreatywnym i grafikiem. "Z pisania nie da się wyżyć, z reklamy - owszem." - mówi Rafał. Pisze od dawna, ale wcześniej się z tym nie ujawniał traktując to jako ćwiczenia. Teraz powraca do starych pomysłów i przerabia je na wiele sposobów. Autor powieści "Mars" wydanej w Aresie oraz wielu opowiadań, które uznaję za zdrowy powrót do korzeni. "Czarne słońce", "Partyline", "Nowi ludzie" i "Wielki błękit" uzmysłowiły mi, że stare, dobre sf ciągle może się podobać.
[za:] www.rafalkosik.com
Rocznik 1967. Mieszka w Sosnowcu, mieście Kiepury i Gierka, ale także Zegadłowicza i Materny. W latach 90-tych silnie związany z pismem "Fenix", gdzie opublikował ok. 20 opowiadań oraz sporo publicystyki. Publikował również w "Nowej Fantastyce", "Magii i Mieczu" oraz "Science Fiction", a także w "Gazecie Wyborczej". Jedno z jego wczesnych opowiadań, "Wniebowstąpienie Menela", było nominowane do nagrody Zajdla. Wyznawca kultu Monty Pythona. W fantastyce najwyżej sobie ceni twórczość G.G. Kaya, wczesne dzieła U. Le Guin oraz Ph.K. Dicka za "Człowieka z Wysokiego Zamku". Spoza fantastyki uwielbia Mozarta, Vermeera, Velazqueza, Kossak-Szczucką, Eco, Bułhakowa i Balcerowicza, niekoniecznie w tej kolejności. "Inne okręty", a także cykl o przygodach Fillegana z Wake są owocem jego coraz większego zainteresowania historią średniowiecza oraz XVI wieku. Nie porzucając fantastyki, próbuje napisać klasyczną powieść historyczną z dziejów Zakonu Maltańskiego, której pierwszą przymiarką była nowela "Róże w maju", opublikowana w "Nowej Fantastyce".
Kotów żadnych - klasyczny przypadek wierzącego, niepraktykującego. Chętnie maltretuje cudze, zwłaszcza czarne, zielonookie. Łowi pod głask wszelkie okoliczne - i stara się zabiec im drogę, co niestety nie zawsze się udaje. Chce być postrzegany jako specjalista od połączenia historii i humoru. Zawsze skory do długich dysput na dowolny temat.
[za:] www.runa.pl
Urodzony w roku 1976. Absolwent Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu na wydziale skandynawistyki. Żonaty, i to bardzo. Podręcznikowy przykład Zodiakalnego Barana. Z zawodu (i powołania) nauczyciel, pilot wycieczek zagranicznych (wąska specjalizacja - Islandia i Norwegia) oraz tłumacz powieści Patricka O'Briana. Pasjonat epoki wielkich żaglowców oraz wypraw krzyżowych. Miłośnik i popularyzator RPG, związany z wydawnictwem "Portal", autor wielu artykułów poświęconych tej tematyce w "Portalu" oraz "Magii i Mieczu". Obecnie pracuje nad powieścią Wojna Runów.
[za:] www.runa.pl
Urodzony w roku 1974. Mieszka w Warszawie pracuje w agencji reklamowej. Ukończył Universita' degli Studi di Milano (lingwistyka). W latach 1995-1999 pracował jako dziennikarz ("Polityka", RMF, "La Stampa", Inforadio, Radiostacja) oraz ekspert-psycholingwista analizujący ludzką osobowość na podstawie sposobu wymawiania głosek (Canal Plus). W latach 1997-1999 był uzależniony od heroiny. W 1998 roku publikował artykuły o tematyce politycznej i społecznej w "Gazecie Wyborczej". Pisywał felietony o najgorszych filmach, zamieszczane na ostatniej stronie miesięcznika "FILM". Aktualnie - o życiu stolicy pisze w "Po Godzinach" - rozrywkowym przewodniku "Życia Warszawy".
W marcu 2002 roku debiutował powieścią "Heroina" (Wydawnictwo Czarne, Wołowiec 2002), a we wrześniu tego samego roku ukazała się w Czarnem jego kolejna książka, powieść sensacyjna "Kilka nocy poza domem". Został nominowany do Paszportów Polityki za 2002 r.
W 2003 r. warszawskie wydawnictwo Runa opublikowało nową prozę Piątka: "Żmije i krety", pierwszy tom trzyczęściowej sagi fantasy "Ukochani Poddani Cesarza". W lutym 2004 r., nakładem Czarnego, ukazała się nowa książka Piątka - zbiór opowiadań "Bagno".
[za:] www.czarne.com.pl
Rocznik 1977, socjolog, księgarz, wydawca, dziennikarz, łodzianin. Osobnik kontrowersyjny i niepokorny. Podczas gdy jedni określają go jako "wybitnego fachowca w dziedzinie fantastyki", inni wręczają mu antynagrody. Publikował bądź publikuje w "Machinie", "Resecie", "Nowej Fantastyce", "Gazecie Wyborczej", "Sfinksie", "Sferze", "Muzie", "WWW", "Teraz Rock", "Science Fiction", "Ubiku" oraz wielu innych tytułach i portalach internetowych. Wydane w ubiegłym roku "Rozmowy przekorne" (Cyklady, 2004 r.) okazały się wielkim sukcesem zawodowym i osobistym.
[za:] www.litera.com.pl
Pisarka, autorka powieści: "Wszystkiego najlepszego" (Zysk i S-ka 2003), "Hebanowy świat" (Fabryka Słów 2003), "Lęk wysokości" (Zysk i S-ka 2004).
Drukowała opowiadania w "Fantasy", "Fenixie", "Hunterze", "Nowej Fantastyce", "Nowym Talizmanie", "Science-Fiction", "Sfinksie", "Wróżce". Publikowała w antologiach: "Wizje alternatywne 4", "Wizje alternatywne 5" (pod red. Wojciecha Sedeńki, Wydawnictwo Solaris 2003, 2004), "Reptilienliebe", Internationale Science Fiction Stories herausgegeben von Wolfgang Jeschke (Wilhelm Heyne Verlag 2001); "Antologia Młodej Prozy" (pod red. Konrada. T. Lewandowskiego, Magazyn Cogito 1999). Nominowana do Srebrnego Globu'98 za opowiadanie "Latarnia Heaven".
W dorobku ma też album fotograficzny stworzony wraz z Piotrem Dłubakiem - "Aura. Fotografie zmyślone" (BWA Częstochowa 2003; publikacja angielsko-polska).
Autorka scenariuszy do komiksów (rysowanych min. przez T. Łaza, K. Gawronkiewicza, P. Truścińskiego, T. Piorunowskiego, J. Frąsia. J. Gruszczyńskiego, P. Milczarka) publikowanych w "AQQ", "Czasie Komiksu", "KKK", oraz scenariuszy filmowych (w tym wraz z Yurkiem Bogayewiczem).
Zagrała w "Pianiście" Romana Polańskiego oraz w "Miss Mokrego Podkoszulka" Witolda Adamka.
[za:] www.runa.pl
Łukasz Małecki - aka Eryk Ragus, przyszły kandydat do nagrody Nike. Przepada za filozofowaniem i kwiecistymi opisami, co w połączeniu daje najprawdziwszy (cha-wie-o-co-mu-chodzi) mainstream. Zazwyczaj potulny jak baranek, wstręt i okazjonalnie agresję odczuwa w stosunku do osób, które mu podpadły. Wskazówka - zawsze reaguje przychylnie na pochwały. Obecnie na studiach filozofii w Katowicach, publikuje w periodykach papierowych i internetowych (zwłaszcza Fahrenheicie). O ile mu się chce... O ile jest okazja by z czymś polemizować...
[za:] www.fahrenheit.eisp.pl
Znany również jako Ed, Gieno, czasem Owen Yeates. Urodził się w 26 stycznia 1952 roku w Truskawcu, mieszka na stałe we Wrocławiu. Z wykształcenia filolog-rusycysta, absolwent Uniwersytetu Wrocławskiego. Na swoim koncie ma kilka powieści z gatunku SF i Fantasy, thriller SF, melanże powieści sensacyjnych i fantastycznych. Ponadto kilkadziesiąt opowiadań opublikowano na łamach "Fantastyki", "Nowej Fantastyki", "Fenixa", "Portalu" i "Science Fiction" - kilka z nich zostało przetłumaczonych na niemiecki, węgierski, czeski i rosyjski. W dawnych dobrych czasach trzy powieści prezentowane były na antenie Polskiego Radia, Teatr Polskiego Radia prezentował adaptację powieści "Śmierć magów z Yara", poza tym w radio również można było posmakować słuchowisk - własnych adaptacji opowiadań i napisanych specjalnie dla radia tekstów.
Znany jest głównie z przygód detektywa Owena Yeates'a, nawiązującego narracją i dynamizmem akcji do A. McLeana czy R. Chandlera. Owen to taki "Marlowe" (2) przeniesiony parędziesiąt dobrych lat do przodu, ale klimat pozostaje ten sam - autoironia, niezależność, poczucie humoru. Oprócz tego oczywiście z przygód Hondelyka i Cadrona. Jak o nim piszą inni: "Jedna z najbarwniejszych postaci polskiego fandomu - pisarz i fan. Twórca postaci Hondelyka, rycerza-xameleona (dziwnie przypominającego samego Giena). Świetny kompan i gawędziarz, niestety przeważnie pozostaje w cieniu bardziej hałaśliwych kolegów. Można go spotkać na niewielu konwentach, jednak przyjeżdża na katowickie seminaria, Polcony i "Cerkiewnik" (Joe Anna).
Współpracował przez cały czas funkcjonowania pisma z "Fenixem" i współpracuje z "Nową Fantastyką", współtworzył miesięcznik sieciowy "Fahrenheit" oraz "Srebrny Glob".
[za:] www.debski.art.pl
Urodzony w 1976. Zapamiętale zamieszkuje w Krakowie. Tam też urodził się i w jakiś czas potem szczęśliwie ożenił. Ukończył studia filozoficzne i pracuje jako asystent na jednej z krakowskich uczelni. Ma dwa psy, wspaniałe gończe polskie o imionach Iona i Tara oraz żadnych kotów. Zadebiutował w roku 1999 opowiadaniem Kłopoty z błaznem. Po nim przyszły Pierwsza taka drużyna i Sny guślarza, wszystkie opublikowane przez "Nową Fantastykę". Z czasem do trzech wymienionych opowiadań dopisał jeszcze kilkanaście i zebrał razem w zbiorze Ględźby Ropucha, który spokojnie czeka na upublicznienie. W 2003 wydał Wichry Smoczogór, nagrodzone Śląkfą i nominacją do Nagrody Zajdla, a także kolejną część pt. Poszarpane granie.
[za:] www.runa.pl
Urodzony w 1957 r. w Łodzi. W roku 1981 ukończył filologię polską na Uniwersytecie Łódzkim. Dwa następne lata był sekretarzem Jerzego Andrzejewskiego. Pracował w Domu Teatru Łódzkiego Domu Kultury (1983/84) i Teatrze Nowym, w biurze organizacji widowni. W latach 1985/91 był redaktorem merytorycznym Wydawnictwa Łódzkiego w redakcji naukowej i literatury pięknej. Redagował m.in. pracę prof. Anny Kuligowskiej Scena Obiecana. W roku 1988 zadebiutował prozą Gorące uczynki. W latach 1991/1995 utrzymywał się wyłącznie z pisania: tworzył wówczas serie popularnych biografii, pastisze powieści egzotycznych (wspólnie z Maciejem Świerkockim) i pastisz dalszego ciągu Trędowatej. W roku 1993 ukazywała się w "Dzienniku Łódzkim" w odcinkach współczesna powieść obyczajowa Polska klasa, pisana wraz z M. Świerkockim pod wspólnym pseudonimem "Maciej Witkowski". W latach 1995/97 był pracownikiem "Gazety Wyborczej - Łódzkiej", a także redaktorem prowadzącym dodatek Tygodnik Kulturalny "Verte", gdzie publikował recenzje teatralne oraz eseje o teatrze, filmie i literaturze. Publikuje również eseje filmowe w miesięczniku "Kino". W prywatnym Studium Dziennikarstwa prowadził zajęcia z zakresu estetyki teatralnej i filmowej. Od r. 1996 jest członkiem Stowarzyszenia Pisarzy Polskich, w tym samym roku otrzymał nagrodę Towarzystwa Kultury Teatralnej za osiągnięcia w dziedzinie "prasa popularyzatorem teatru". W lutym 1998 r. został dyrektorem Wydziału Kultury i Sztuki Urzędu Miasta Łodzi. Od marca 1999 r. był dyrektorem Śródmiejskiego Forum Kultury.
[za:] www.supernowa.pl
Urodził się w Pułtusku w roku 1968 i od razu chciał być kosmonautą. W wieku lat ośmiu odkrył, że pojawił się na świecie o stulecie za wcześnie i zamiast latać w kosmos może jedynie pokręcić się wokół Ziemi. Strasznie płakał i postanowił zostać pisarzem. Potem na chwilę o tym zapomniał, bo rodzice chcieli mieć syna lekarza. Chociaż medycyna go nie pociągała, sądził, że zostanie psychiatrą, zawód ten ma w sobie coś z fantastyki. Był w błędzie: staż lekarski pokazał, że to nie ten rodzaj fikcji. Przez kolejnych 6 lat pracy w koncernie farmaceutycznym przejechał ponad 300 tys. kilometrów, lecz nigdy nie udało mu się wejść w hiperprzestrzeń; poznał setki nowych istnień, lecz nigdy nie byli to obcy. Zmęczony nieudanymi eksperymentami założył firmę szkoleniową Hekson, w której uczy zasad komunikacji międzyludzkiej przemycając gdzie się da metody gestykularnej konwersacji transgalaktycznej. Od dzieciństwa towarzyszy mu lemowska wizja mózgu, który otrzymując odpowiednie impulsy nie jest w stanie odróżnić, czy postrzegany przez niego świat jest realny czy spreparowany ("Ze wspomnień Ijona Tichego", Epizod I). Obraz ten oraz fascynacja grami komputerowymi zeszły się w publikacjach: rubryce "Grao Story" w Świecie Gier Komputerowych i "Co w duszy gra" w Nowej Fantastyce. Gdy dodał do nich zauroczenie kobiecym pięknem, powstały opowiadania o gamedecu, które wyewoluowały w opowieść.
[za:] www.supernowa.pl
