"Kiedy wprowadzasz się do nowego mieszkania?" - banda złośliwych kolegów

Na wstępie chciałbym zaznaczyć, że słowa te nie były skierowane do mnie. Po powyższym zastrzeżeniu możemy spokojnie przejść do tematu artykułu, czyli porad przed Regionalsami. Mam nadzieję, że pomogą one ustrzec się przed przykrymi sytuacjami na turnieju, którym można łatwo zapobiec. Przy okazji zamieszczam informacje, które mogą być przydatne dla organizatorów, te są zaznaczone italikami.

Zwiad

Jak najwcześniej ustal, gdzie i o której rozpoczyna się turniej. Szczególnie ważne jest rozróżnienie dwóch różnych godzin - rejestracji i rozpoczęcia. Sprawdź, czy można się prerejestrować - ułatwia to rejestrację i daje szansę, jeśli się spóźnisz. Osobom przyjeżdżającym z innego miast proponuję uzyskanie numeru kontaktowego do organizatora, w razie czego można próbować dzwonić.

Informacje o turnieju wypada zamieścić wcześniej, szczególnie na Internecie i w lokalnych sklepach hobbistycznych. Powinny zawierać informacje o dojeździe, godzinach rozpoczęcia i rejestracji. Powinno się też zamieścić informacje kontaktowe. Prerejestracja jest bardzo wygodna, pozwala znacząco skrócić czas rejestracji gracza (jedno kliknięcie w DCI Reporter i daje jakąś prognozę frekwencji).

Talia

Talie zdecydowanie warto skompletować sporo wcześniej. Jeśli nie fizycznie, to przynajmniej umówić się wcześniej. Wiem, że nie zawsze jest to jednak realistyczne. Mimo tego, zalecam przygotowanie spisu talii w domu, najlepiej na komputerze. Jeśli nie jest się pewnym wszystkich kart, warto przygotować wersję optymistyczną (wszystkie karty dostaliśmy) i pesymistyczną (nic nie udało się załatwić). Nawet jeśli zagramy wariantem pośrednim, to spisy pomogą przy robieniu spisu ostatecznego. Karty w spisie przeliczamy!

Najlepiej też dać drugiej osobie do przeliczenia.

Nie ma powodu, żeby nie przyjmować spisu talii na kartkach graczy. Dla pozostałych wypada przygotować kartki do spisywania talii, najlepiej z rubrykami. Spisy sugerują zbierać przy rejestracji, gwarantuje to zebranie wszystkich spisów. Przy odbieraniu spisu, warto rzucić okiem, czy jest nazwisko i numer DCI gracza.

Koszulki

Koszulki na kartach są ważne i należy dbać o ich stan. Na ważny turniej warto zainwestować w nowy zestaw. Przed turniejem warto przejrzeć je samemu i dać drugiej osobie do przejrzenia. W razie wątpliwości lepiej wymienić. Na turnieju trzeba mieć ze sobą zapasowe koszulki.

Wyżywienie

Pierwszą osobą, która poruszyła ten temat w artykule, to chyba Sheldon Mennery, sędzia z Alaski. Poważny turniej Magic'a, to duży wysiłek umysłowy, trwający często więcej niż zwykły dzień roboczy. Jak gram, to zwykle zabieram ze sobą coś do picia (tak naprawdę powinna to być woda - nie na darmo WotC zapewnia ją na dużych turniejach) i jakieś przekąski, by zabić głód. Można je tak dobrać, żeby były zdrowe. Jeden 'normalny' posiłek w ciągu turnieju może okazać się zbawienny. Widziałem wiele głupich błędów, które można zrzucić na karb zmęczenia i braku energii.

W miarę możliwości należy umożliwić przerwę obiadową dla graczy, przynajmniej 20 minut. Przyznaję, że ciężko jest wygospodarować nawet kilka minut, ale jak można (udało mi się kilka razy), to warto. Zbiorcze zamówienie jedzenia (np. z pizzerii), może sprawić, że gracz was pokochają. Minimum, jakie należy zapewnić, to informacje o lokalnych sklepach i fast-foodach, łącznie z godzinami otwarcia.

Na początku rundy

Gdy sędziowie wywieszą pairingi, należy pójść i obejrzeć je osobiście. Najpierw trzeba sprawdzić, czy ma się odpowiednią ilość punktów za poprzednie mecze. Im wcześniej wykryjecie nieprawidłowość, tym łatwiej jest ją naprawić. Następnie sprawdza się numer stolika oraz imię/nazwisko przeciwnika na tą rundę. Należy uważać, bo na wydruku pojawia się też numer gracza i liczba punktów. Po dojściu do stolika upewniamy się, że gramy z właściwą osobą (ważne jest także imię, w Magica grywają rodzeństwa - temat ten nawet był poruszany na dcijudge-l).

Przed tasowaniem liczymy i sprawdzamy sideboard oraz talię. Na tym etapie można jeszcze zgłosić problem sędziom i prawdopodobnie uniknąć kary. Po podaniu talii do przecięcia jest już za późno. Talię przeciwnika tasujemy, żeby nie było żadnych wątpliwości co do losowości jej ułożenia. Zrobili to nawet bracia OMS grając przeciwko sobie.

Rzut kostką - przed rzutem ustalamy, czy rzucamy "w górę" czy "w dół" i ewentualnie co oznacza 0 (na k10). Rzucamy oczywiście tą samą kostką. Nie chcę być paranoikiem, ale proponuję obejrzeć monetę. Siłowanie na rękę jest legalną, ale mało popularną metodą. Zanim dociągniemy karty, ustalamy kto zaczyna, a kto ciągnie.

Karty najlepiej wyłożyć zakryte na stole i przeliczyć powtórnie. Przed zagraniem pierwszej karty (rozpoczynający) lub mulliganem (ciągnący), upewniamy się, czy przeciwnik nie chce (też) mulliganować.

Zawczasu warto wybrać dobre miejsce na wieszanie pairingow i standingów.

W trakcie gry

W razie wątpliwości należy poprosić sędziego niż wdawać się w dyskusje z przeciwnikiem. Jak to mówią amerykanie: "better safe than sorry". Jeśli widz ci przeszkadza, to należy prosić sędziego, aby go wyprosił. Oczywiście w trakcie gry, nie rozmawiamy z osobami trzecimi (nie dotyczy sędziów).

Sędziów powinno być kilku, aby mogli poradzić sobie z wszystkimi problemami.

Notatki w trakcie gry

DCI zliberalizowało zasady dotyczące robienia notatek podczas gry. Nie usprawiedliwia to jednak opóźnianie gry z tego powodu, więc nie należy przesadzać. Przypominam, że rzucenie Duressa i oglądanie kart przeciwnika, póki ich się nie spisze, nie wchodzi w grę (zawartość ręki można spisać, ale z pamięci po rozpatrzeniu czaru).

Liczenie życia

Kartka papieru i długopis. Przy każdej zmianie życia odnotowujemy przyczynę. Nie należy pisać wypracowania, wystarczy mały znaczek (np. pl - painland). Sędziowie za bardziej wiarygodny biorą zapis na kartkach niż na kostkach, itp.

Po grze

Podstawy kurtuazji wymagają podziękować przeciwnikowi za grę i życzyć mu powodzenia (walczy o twoje tie-breakery). Jeśli do wypełnienia jest odcinek na wynik (result entry slip), to należy wypełnić go wspólnie, poprosić sędziego, podpisać i oddać sędziemu. Wpisujemy liczbę wygranych gier, remisy i ewentualne wycofanie się z turnieju (drop). Jeśli organizatorzy nie zastosowali tego rozwiązania, to ogólnie przyjęte jest, że zwycięzca idzie zgłosić wynik. Zgłaszając wynik podajemy: numer stolika, wynik, nazwisko zwycięzcy (np. "przy stoliku trzecim, Kowalski wygrał 2:1", a nie "wygrałem",

Kiedy używać result slips? Gdy jest dużo graczy i duża sala, oraz gdy turniej jest bardzo ważny i mogą być problemy z odtworzeniem wyników. Jest to też przydatne, gdy scorekeeper nie jest obecny 100% czasu. Ich stosowanie wiąże się jednak z pracami biurowymi (wydruk i wycinanie). Jeśli się ich nie stosuje, to zawsze powinien czuwać ktoś przy komputerze.

Punktualność

Po zakończeniu meczu, trzeba sprawdzić o której godzinie kończy się bieżąca runda. Jest to dobra aproksymacja czasu, kiedy należy stawić się z powrotem (można dodać 5 minut na terminację gier i wywieszenie pairingów). Można też się zapytać sędziego, czy jest jeszcze czas na siusiu, ale ta metoda sprawdza się lepiej na mniejszych, bardziej kameralnych turniejach.

Na dużych turniejach warto wywieszać czas rozpoczęcia kolejnych rund. Jeśli się to praktykuje, to nie można karać graczy za spóźnienie, jeśli przyjdą przed podanym czasie, ale po wcześniejszym rozpoczęciu rundy.

Inne

I na koniec kilka różnych:

• Nie śmiecić - sami musicie potem w tym siedzieć.
• Nie krzyczeć i hałasować - nawet przy cichej grze, duża ilość osób robi sporo hałasu.
• Unikać wulgaryzmów - szczególnie przy osobach młodszych.
• Nie wskakiwać na stół i kopać sędziego po głowie.
• Nie grać w Magic'a między rundami - trzeba troszkę odpocząć.
• Nie odkładać wizyty w toalecie na później - skorzystać przy pierwszej możliwości.

Oczywiście, powyższe rady można wykorzystać na każdym turnieju, szczególnie większym (Mistrzostwa Polski!), ale wpasowały mi z terminem akurat na Regionals.