Bo to już koniec, nie ma już nic. Wszystko skończone, możemy iść

Szósty Maelstorm opanowuje Świat Zmarłych. Jednocześnie w "materialnym świecie" White Wolf zamyka serię "Wraith: the Oblivion", która ów świat opisywała. Pośród niedoinformowanych fanów Świata Ciemności pojawiają się wieści, jakoby upiory przestały istnieć, zniszczone w jakiejś globalnej katastrofie, zaś Krainy Cienia są już tylko historią. Było i ni ma, jak w ruskim cyrku.
                Czy to wygląda naprawdę aż tak strasznie? Czy w "Upiora" nie da się już grać? Czy fani tego systemu powinni kolektywnie zbojkotować ostatni (naprawdę) produkt White Wolfa dotyczący tego systemu? Czy miłośnicy "Mumii" i "Wampira" powinni grzecznie wytrzeć ze swych kart postaci Nekromancję?
                Niekoniecznie. Ekstremalne rozwiązania budzą ekstremalne reakcje. Dlatego nie należy się dziwić, iż po niewiele mówiących niezorientowanym artykułach w MiM wiele osób wyciągnęło błędne wnioski. Tym tekstem postaram się rozwiać część wątpliwości dotyczących "Ends of Empire" i "końca świata" Upiora. To, co się działo później (gdyż wbrew pozorom jest jeszcze jakieś "później") pozostawię do innego razu.

Prolog

                "Końce Imperium" wbrew pozorom nie są "wziętym z sufitu" dodatkiem, sztucznie kończącym świat. Zgodnie z zapewnieniami autorów - to się miało tak odbyć! Jedynym zmienionym czynnikiem jest czas - zamknięcie serii "Wraith" spowodowało, że chcąc opowiedzieć historię do końca, autorzy musieli "skrócić" całą intrygę o jakieś 6 - 7 lat (tak, właśnie na ten termin było planowane "Ends...", a kto wie czy nie cały "Reckoning"). Wszystko się zaczęło już jakieś pięć lat temu,  z ukazaniem się "Guildbook: Artificers" i zamieszczonym tam opowiadaniem "Road of Steel and Souls", opowiadającym o początkach spisku Gildii, którego celem było odnalezienie Imperatora Charona. W kolejnych "Guildbook'ach" znajdowały się następne części tej opowieści, każda skupiająca się na działaniach konkretnej Gildii. Stąd dowiedzieliśmy się o tym, dlaczego Charon musiał zginąć w walcezMalfeanem, co się z nim stało później i kto czyhał na jego istnienie. W innych suplementach pojawiały się inne wątki, które splatały się w pajęczynę... a jej centrum miało być właśnie "EoE".
                Wszystko jednak nadeszło przedwcześnie. Dlatego skończyło się tak a nie inaczej...

The Last Danse Macabre

                "Ends..." jest bardzo treściwym dodatkiem. Składa się z czterech "ksiąg", z których każda jest właściwie odrębnym mini - podręcznikiem dotyczącym pewnych kwestii. Owe podręczniki mogłyby być bardziej treściwe, gdyby nie limit miejsca, jednak ma to swoje zalety. Dzięki temu dostaliśmy wyłącznie tzw. "mięcho" nieokraszone bezużytecznymi fragmentami, służącymi jedynie wypełnieniu miejsca (takimi jak reklamy i wypełnione karty postaci)
                Co jednak konkretnie zawierają owe "księgi"?
         Prolog: Jak w większości podręczników, zawiera odpowiedź na pytanie "po diabła to napisali?" (jakby z autorstwa podręczników należało się tłumaczyć). Po raz pierwszy jednak i ten rozdzialik ma pewną użyteczność - streszczono tu wcześniejsze wydarzenia i wprowadzono czytającego w akcję dramatu przedstawionego na następnych stronach.
         Last Hour of Jade (Ostatnia godzina Nefrytu): To mini - suplement do "Dark Kingdom of Jade", opisujący sytuację polityczną pomiędzy Królestwami Stali i Nefrytu. Opisano tu m.in. ważniejsze wojny i ich skutki, zarówno w realnym świecie, jak i Po Tamtej Stronie. Zakończono zaś całą historię przygotowaniami do inwazji wojsk Yu Huanga na najważniejsze nekropolie Stygii i wybuchu wojny między tymi dwoma królestwami.
         The Last Danse Macabre (Ostatni Taniec Śmierci): Jest to pełna kampania do "Upiora", w której zamknięte zostaje większość wątków związanych z wcześniejszymi suplementami. Zaczyna się ona atakiem armii Yu Huanga na Necropolis Londyn, zaś kończy bitwą o Stygię i powrotem Charona.
         By Charons Oar: The History ofFerrymen (Z Rozkazu Charona: Historia Przewoźników): Odsłania sekrety chyba najpotężniejszych i najbardziej tajemniczych Upiorów Królestwa Stali. Tutaj zostaje ujawniony związek pomiędzy Przewoźnikami i Amenti (Mrocznym Królestwem Piasku - patrz "Mumia"), oraz rola tych istot w upadku Enoch i ostatecznym dramacie.
         Prologue to Remembrance: Guildbook Mnemoi (Prolog ku Przypomnieniu: Księga Gildii Mnemoi): Ostatnia Księga Gildii zawiera ostatnią część "Drogi ze Stali i Dusz" oraz wyjaśnienie tragedii Zakazanej Gildii. Czy Mnemoi byli rzeczywiście takimi potworami czy... największymi męczennikami Podziemia?
         Appendix: Epilogue and Final Fates (Dodatek: Epilog i Ostateczne Losy): Zawiera wyjaśnienie roli, jaką odegrały w całej tej historii poszczególne osoby, a także przedstawia w zarysie sytuację poszczególnych Królestw po Szóstym Maelstromie. Znajduje siętam też niewielki rozdział "Storytelling after the end" (Prowadzenie po zakończeniu), zawierający pomysły na przygody toczące się w trakcie lub po wygaśnięciu Szóstego Maelstromu.
Nie ma sensu rozwodzić się nad tym, jak użyteczny czy wspaniały jest ten dodatek. Nie muszę chyba też wspominać o poziomie grafik, które jak zwykle w tej serii same w sobie sprawiają, że warto zainteresować się tym podręcznikiem. Ma on swoje wady (np. w natłoku informacji autorzy zapomnieli zamieścić kilku bardzo ważnych danych, które później miłośnicy tego systemu muszą wyławiać z innych produktów White Wolfa). Kampania "Last Danse..." mogłaby być lepsza i mniej liniowa. Jednak to są szczegóły. Całość jest zaś absolutnie niezbędna każdemu miłośnikowi "Wraith: The Oblivion". Tym jednak, których nie stać na  ową książkę lub interesują się "Upiorem" jedynie marginalnie (gdyż np. grają klanem Giovanni) uchylę rąbka tajemnicy odnośnie wydarzeń w Podziemiu

The end of all things

Out - out are the lights - out all!
And over each quivering form,
The curtain, a funeral pall,
Comes down with the rush of a storm
While the angels
all pallid wan,
Uprising, unveiling affirm
That the play is the tragedy, "Man"
And its hero, The Conqueror Worm
- Edgar Allan Poe, "The Conqueror Worm"

                Podziemie nie zostało zniszczone. Upiory nie przestały istnieć. Wiele ich zginęło, to prawda, ale nie tyle by unicestwić świat. Zresztą jeżeli zniknęłyby Zaświaty, co stałoby się z duszami zmarłych? Zniszczenie jednej części świata pociągnęłoby za sobą katastrofę w pozostałych rejonach. Taka katastrofa jednak nie nastąpiła.
                Stygia jednak jest w ruinie. Ostateczna bitwa z Armiami Zapomnienia okazała się zbyt trudna dla miasta. Eksplozja dziwacznego urządzenia zbudowanego wieki temu przez Spowiedników (Pardoners) do gromadzenia Złości (Angst), zalała miasto negatywną energią, powodując masowe Katharsis u obrońców i dodając sił Widmom. Stygia nie została zdobyta tylko dzięki poświęceniu jej mieszkańców i odsieczy w postaci tajemniczych Przewoźników i samego Imperatora Charona.
                Stygia już nie raz została zburzona do fundamentów. Za każdym razem była odbudowywana - większa i silniejsza niż kiedykolwiek wcześniej. Jednak teraz brak jest tych, którzy pokierowaliby rekonstrukcją. Charon osiągnął Transcendencję (tym samym - jak na ironię - zaprzeczając własnym dekretom głoszącym iż transcendencja jest mitem), większość Lordów Śmierci została zniszczona w bitwie. Jeden z nich - zdrajca Uśmiechnięty Lord (The Smiling Lord) został z wyroku Charona zmieniony w stal duszy przez samego Nhudriego. Nhudri jednak również przepadł. Jaki los czeka więc Imperium?
                Istnieją jednak spadkobiercy Charona, mający część jego wiedzy i mocy. To Upiory, które przywiodły go z Londynu oraz Mnemoi - nie zdrajcy, lecz strażnicy wspomnień Imperatora. Jak wykorzystają ową moc? Czy będą walczyć ze sobą, odbudują Stygię, czy odejdą gdzieś w głąb Podziemia? Na te pytania, Narratorze, będziesz musiał odpowiedzieć sam...
                Inwazja Yu Huanga została powstrzymana przez Maelstrom. Jednak i on nie będzie trwał wiecznie. Jeszcze rok, może dwa i wicher się uspokoi. Co się wtedy stanie? Czy Stygia stanie się prowincją Królestwa Nefrytu?
                Maelstrom nadal trwa. Choć wicher o sile 5 w skali Beauforta (w "Great War" wyjaśnione jest, dlaczego Maelstromy mierzy się skalą Beauforta) zdarza się niezwykle rzadko, nadal wieją huragany o mniejszej sile. Armie widm przemierzają Krainy Cienia, nie wspominając już o plazmikach i innych pomiotach burzy. Generalnie polecam "Great War", aby oddać sytuację w Krainach Cienia - jest tam sporo informacji o Maelstromie i zachowaniu Upiorów w trakcie burzy.
                Autorzy gry skończyli w tym miejscu swoją powieść. Jednak my możemy ją kontynuować. A naprawdę warto!